Francess's profilemanila rosePhotosBlogLists Tools Help

Blog


    questions&answers(2)

    THIS POST HAS BEEN REMOVED

    buntong hininga, sighs, and the semplang

        

    Aduy, aduy, aduy, aduy...I can't. I'm sorry.

    I'm extremely myopic and making major tampo.

    No, mr. thoughts..i attempted to do the "plonk." but no matter how many times i attempted to

    "shoot that ball", you didn't make it to the trashcan.

    And I'm just crying here~ because that's my mr. Malaysian "prince charming"

    that's my mr. thoughts.

    It's not yet time.

    [ To all my fans: atin-atin lang ito: napahiya ko 'ata siya..dahil... nahuli ko siyang sumisilip sa you tube ko{alam niyo na..'di na ako natuto..'wag ibuking ang ultra sensitive, sobra kung magtampo (TSE! btw, at ikaw pa ang may ganang magtampo..sniff. huhuhu),and matandang binata pero guwapong Paolo Bediones ng buhay ko na isang tulirong henyo kagaya ko, (huwag kalimutan ang ugali which goes with having kulot na buhok) [ GRRR. sarap sabunutan minsan. Hrrrmp] na puro nalang thoughts na Guy na ito.} at siya rin  'ata ang nag-type ng: Don't throw me away until I'm old.]

    Ok. Alright. I won't.

    Pero~ galit-galit muna tayo, dahil your princess francess is making major tampo.

     cleared

    fyi: si prince charming, sabi niya: I'M WAITING TO GIVE YOU A BLOODY FACE

    so princessita francess is trying to live without the face of romantic love in her heart. just the face of love, my mom's face, sister's face and an aunt's  face

    let's make someone happy...

    THIS POST HAS BEEN REMOVED

    a few petals from this manila rose

     
    a. if i leave he would not feel that i've left. he won't notice. one day when i have the time these lines will have more meaning. you guys can watch and understand the lines better.
     
        " Did I trip, did I stumble? Lose my balance; graze my heart; graze my knee? - [ from the movie " The Love Letter"] ]
     
           No, Francess dear. That's called SUMEMPLANG!!!!
     
     
         i watched myself recently, footage from 2005. i know that i have poise. i saw that he didn't see me fall like that, i just stood up and fixed the video camera. i heard my 2005 voice. whenever i
         speak with him it's always with that same soft 2005 voice. even if i'm only writing to him.
     
         Semplang like that. Tsk3x. and twice. Signos ba? Oo, signos. I fell for the same guy, twice. I did.  I really did.
     
         And he has made me cry again. He always makes me cry. It's alright. I don't mind.
     
         It's all there in my book's dedication.
     
     
         For [ blank] ~ who is a teacher. a teacher who is very good.
     
     
    b. That's all I could think of. I wanted to stay out of trouble, this time. If I had the freedom to choose from "all the words in all of this world's languages"  I would have been able to come up with something much better than the antiseptic one I settled for.
     
        I hate the word 'antiseptic'. It always caused many arguments with the other guy [the one who has no soul] . Ikinasusuklam ko lagi noon tuwing nagmamalinis siya. Balai itong katawan ko,
        hindi ospital. Consider our bodies as temples of the Lord. But  Jesus Christ was a carpenter and fisherman. So my body is just a house. Balai lang at hindi templo.
     
        Naisip ko kamakailan kung bakit nag-iisa ako. Dahil sinasamba ako ng mga lumiligaw sa akin. [ Maliban dun sa isa na wumasak sa akin na hindi niya dapat ginawa. Confucius says: If you     make
        a mistake and you don't correct that mistake, you are making another mistake. Meaning, kapag nagkulang ka, bumawi ka naman dun sa may kailangan na bumawi ka sa naggawa mo. At bumawi
         ka ng tama at maayos, utang na loob. Wala, Maestra ako eh. Guro. Kagalang-galang na guro. Kaya nga ba't maraming guro na abogado rin. Sa dami ng nabasa naming libro, ang mga guro,
         kapag naging abogado..sila ay lulusot sa lahat ng gugusot at sa lahat ng gusot. ]
     
        Idol ko? Si Lolo Noy ko. Guro siya na naging Abogado. At tingnan niyo nga't diretso siya sa langit, kahit may anak 'ata siya sa labas.
     
       
        Lesson: Huwag niyo akong sambahin kung liligaw kayo sa akin o hidden desire niyo ako. Dahil tiyak na hindi ako mapupunta sa inyo. Lalo na kung Katoliko kayo. Ten Commandments.
                      Diyos lang dapat ang sinasamba, wala ng iba.
     
                       Sakyan natin ang "everything is debatable" ~ ok, sige. Eh paano kung Diyosa ka ngang talaga? Ok...semantics. Mali ang pinili niyong mga salita. Mala-Diyosa lamang ako
                       kung kaya't hindi dapat sambahin.
     
                       Minamahal lang dapat ako. Sinisinta lamang at rinerespeto. Huwag pupulubihin at huwag ilublob sa putikan, dahil mala-diyosa nga ako. Kung kaya't ako'y inyong tigilan
                       kung mga bobo at 'tadong mokong kayo na lalaki, na hindi marunong umintindi. Kung bulag kayo at may sakit sa utak.
     
                       Wala rin. Dahil nakikihalubilo lang ako sa mga marunong umintindi sa mga nasa itaas. Ang hindi maganda dito ay ito: may kapansanan silang lahat.
     
                       Anong kapansanan iyun? The Don Quixote syndrome. Kung hindi duwag, sobrang alpha kapal muks and kups  naman. Lord, padalhan niyo naman ako ng isa lang. Yung anti- Don Quixote.
     
                        Yung bang andun siya sa gitna ng Cowardice at  ng Foolhardy.  
     
     
                        Pero, Lord..mayroon na akong iniibig. Hindi ko siya sinasamba. Pero alam niyo na, hindi ako plastik at nakikinig ako ng OPM. Sharon Cuneta, ba.
     
                        " Kung kasalanan man sa Diyos na sambahin ko siya, maaaring maunawaan Niya naman ang tulad ko..." [ iniba ko ng kaunti, para tumugma sa situation ko. ]
     
     
    c. Noong isang araw, fiesta dito sa amin. Kumalembang ang mga kampana at ang mga singing sensations na mga lasenggo dahil  borrowed and paid for until the next day and gigantic karaoke
         machine na happiness ng mga nakatira sa ERAP country tuwing darating ang fiesta ni San Juan de Baptismo. Ayan, ayan ako sa aking kama. Eengkang-engkang, isa't kalahating pilay nanaman at nadaganan ng bintana dahil sa dumaan na bagyo at nagdadalamhati na parang may namatay. Dahil  na-torture ako ng mga kumakantang lasing, yung mga bumibirit na frustrated singer, yung mga 'tadong depressed na na-injectionan ng amats overdose: JUKEBOX! ano ba iyan?!
     
       Nag papatawa nanaman ang Langit, sabi ko. Langit...' NAMO! " Yun ang naisip ko.
     
        Inisip ko rin na hindi ko papatulan ang pang-aalaska ng Langit.
     
        But you know, "sapagkat ako'y tao lamang na marupok" , nag " if you can't beat the jologs, join the jologs nalang" Share in their pagdadalamhati sa gabing ito, dahil sa gabing ito, marami kang
        karamay kahit ikaw ay aristokrata na nagtatago sa kuwarto mo."
     
        Hindi ka ba, bibigay kung tuloy-tuloy ang JUKEBOX torture na ganun?  Kamusta Ka, Yung Kanta ng mga hindi nakapagtapos ng pag-aaral  yung may mga words na " kung kaya kong baguhin ikot ng mundo, Claire dela Fuente, Leah Navarro, Ray Valera, Nonoy Zuniga, Basil Valdez etc etc. "
     
     
         Eh, di O-cry nanaman si francesska sa kuwarto niya.
     
     
          " Diyos ko, pakibago naman ang ending na naisulat Niyo na para sa akin. Sabit na nga ako sa nangyari kay Mama at Papa, dadalhin ko ba ang ganito hanggang sa huling araw ko dito sa mundo. Ayaw ko po. Maawa po Kayo sa akin. Pakibago naman ang ending ng naisulat Niyo na para sa akin. Ayaw ko po ang mag-isa. Hindi ko po Kaya ang walang katuwang sa pag-tanda. Kung tumanda man ako. Ayaw ko po ang wala sa aking tabi ang aking iniibig at sinisinta. Ibalato Niyo na lamang siya sa akin, Please. Alam niyo naman kung hanggang kailan ko siya kayang hintayin.
    Alam niyo naman kung gaano ko na lamang siya iniibig. Paki untog naman ang ulo nitong aking Mr. Thoughts, hulugan niyo ng buko, o paggulo niyo sa matsing ang kanyang kulot na buhok. Basta, paki alis nga ang pagka-hilo at lito nitong si Mr. Thoughts ko.  Nahihirapan na po ako.
     
           Diyos ko, pakibago naman ang ending na naisulat Niyo na para sa akin. Sabit na nga ako sa nangyari kay Mama at Papa, dadalhin ko ba ang ganito hanggang sa huling araw ko dito sa mundo? Ayaw ko po. Maawa po Kayo sa akin. Hindi dapat ako nag-iisa ng ganito. Napakaramot ng langit. Wala akong pakialam kung bilyon-bilyon ang mga lalaki sa mundong ito. Natigbak ako ni Mr. Kupido, eh. Kilala Niyo ba si Mr. Kupido? Hindi naman estupido si Mr. Kupido eh. Bakit kay vanessa, hindi nagpaka estupido itong si Mr. Kupido?
     
            Tingnan Niyo naman ako, Diyos Ama. Nakikita Niyo ba ako? Paki-bago naman ang ending na naisulat Niyo na para sa akin. Maawa po kayo sa akin. Ayaw ko po ang nag-iisa na wala sa piling niya. Kahit gawin niya lang akong taga-laba ng mga karsunsilyo niya [ matanda na siya eh] may guwentes naman eh. Hulugan Niyo na po ng buko sa ulo si Mr. Thoughts ko, nang mabukulan na siya. At sumakay na siya ng kabayo, [ kahit isa't kalahating pilay rin ang g@go] para angkinin na niyang tunay ang matagal ng kanya. At dun niya na ako dadalhin sa kaharian ng Angin. "
     
    d. Hindi ako nagpapatawa. Ano ang huli kong alas? Isang damit na pasadya. Ang aking Army na puno ng mga babaeng bakla. Sa susunod namin pagkikita, humanda siya. Siya ang magkakanda-ugaga 'pag ako ay kanyang muling makita.
     
          Oist, Mr. naglalaro ng kahoy na manyika. Kaya mo pa ba? Matitiis mo pa ba ang ganitong nasa harapan mo?
     
          Ayan, itinodo na ng mga Filipina, para sa iyo. Siguro tumama na ako dito. Heto, Ako. Human Puppet. Anong gagawin mo? Please, anong gagawin mo?
     
     
         Sagot ng mamang naglalaro ng kahoy na manyika: O sige. siya -siya. Akin ka nalang nga. Hindi ko na kayang mag-kunwari pa. Mahal kita, Francess. Mahal kita.
     
     
         F: Ok. Good. Ngayon, huwag mong sayangin ang damit na ito. Saan ka magsisimula?  Oist, pakipatay ang mga ilaw, maliban sa isa. Anino ang importante sa eksena na ito. Master, minsan lang na may humarap sa iyong tao na naging puppet. kaya sige, Hala! maglaro ka na, hanggang sa pagdating ng umaga. At yung umaga na para sa isang bukas, yung para sa bukas ng iyon pero bukas makalawa ng bukas na tinutukoy ko...Hala! hanggang sa maubos ang lahat ng aking  mga naisulat na numero, ang aking mga bukas na nabilang na ng aking Diyos Ama, nung nasa sinapupunan pa lamang ako ng aking Ina.
     
     
           { Aja! }
     
     
    e. Hindi ko kaya. Kailangan ko itong isama. " Namo! hudas kang bading ka. Anong ibig mong sabihin na wala akong genre?" Bokya kong Tagalog may napapaiyak ako, yun pa bang sa area na
        nagpaka-henyo ako?" Isang sapak. isang suntok, batok at kurot, galing sa akin p'ra sa'yo.
     
         Humahalakhak ako dito. Kasi po, para sa lahat ng mga traydor diyan sa tabi-tabi...hindi niyo ba naisip kung kanino mapupunta ang huling tawa? hindi  inyong mga Hudas.
     
          Ano bang nangyari kay Hudas?  Hindi ba't nagpatiwakal siya? Maraming puno sa Ate' at sa UP..'tado. Mamili ka na. [ smile na pang-asar galing sa akin at 'eto: powtah!]
     
     
    [ to be continued....francess raymundo]

    School Fair

     

     

     

     

     

    Sometimes, people can trick me into getting on a mile high escalator- the kind that skips over three floors of a building in an architect’s attempt to please the public. Meaning, in a world that now opts to waive lunch for the extra cash, modern infrastructure would not be deemed effective if the blueprints don’t generate a positive comment at the end of every review that the said blueprints: will save time. What is the trick? They talk to me. Not just for those terrifying steps on motion; even those ridiculously steep and elevated walkways on streets for crossing from one side to the other. They have to talk to me. It’s a dangerous and very imposing “one over me,” though something I still have to teach myself to be wary of.

           The last time this happened, I was walking with someone who probably uses banal chatter to ward off fatigue and the urge to suddenly drop his mounting irritability on someone else.  It was a concrete pedestrian bridge with so many concrete steps and I hadn’t eaten much of a day’s noontime meal.

    “ Oh,God.” I said to myself while looking around for an alternative route to the northern end of the avenue. Truthfully, if I had known that meeting him would entail any sort of walking and for this specifically: climbing, I truly would have begged off. But he was one of the sly friends of mine that I’ve spoken of. “It’ll be fine,” he said. “I’ll help you. And what, by the way, were you saying about your old boyfriend?” Now that was a pretty fine maneuver. Checkmate. I talked the talk and he wasn’t even listening. It was actually sweet of him; that which he did. He allowed me to expound on a topic he didn’t care much about and he saved himself a considerable amount of time. After all, I was on vacation. He on the other hand, was rushing back to work.

     

                                                                     Must not have friends who are afraid of heights.  

     

    I’ve never been on a ferris wheel. What a real roller coaster ride feels like remains a mystery to me. The most dangerous ride I’ve ever been on [ school fair time] has been the caterpillar. I loved school fairs as a Paulinian. Not for the rides, obviously.

     

    I loved them for the street food freely allowed during school fair weeks. Fishballs and singkamas  with bagoong. Manggang hilaw  with bagoong. Cotton candy, 3M pizza slices and MERALCO cheesepie slices. Real Coca-Cola and shaved ice treats[ blue or red ]. Taho and Mamang Sorbetero  ice cream [ ice cream chi-chi]

     

    If I ever see that sly friend of mine again, I will try to look like Catherine Zeta Jones in that movie “ Terminal” [ The Terminal? ] Exactly like that [ except for her nose]wearing 5 inch heels. I’d race and beat him to the gentleman’s act of hailing me a cab.

     

                                 Must not have friends who are afraid of heights but can run on dangerous [and very “illegal”] high heels.

     

    Then rush back to work he surely will.

     

                                      Oh my, she ran away from my goodbye kiss. Again. I wonder why?

     

    School fair. I’ve been on this theme park “ride” for years now.  I have enough tokens for five years more on it. I don’t want the happy chaos to end [so soon] for me. Trying to educate the learned man on how to win the game of “kiss the fair lady”.

     

    In the middle of this theme park life, Just nearly caught you. Come now. You can’t run away. Where to? Oh don’t worry about those heels. I win and I want that kiss now.”

     

    F: Wait…you need to have a token. Do you have it? It’s red and round. With the word / WINNER/  stenciled on it. Didn’t you know?

     

                                                               Must not have friends who know the rules more than I do.

     

                                   But I won and I really wanted that kiss! There, there are those damned clowns when you really need them.

     

                                             “Hey, you clowns. Lend me a token; red and round. Please and hurry. It’s an emergency. ”

     

     

     

    F: Must not have friends who know how to deal very well... when it comes to clowns.

     

      

    ~choose....

    CLEARED

    ~ wisdom from a Purefoods chicken nugget

     

     

    I feel the need to re-post "happy" entries, so the UGLY and VILE one [ somewhere down below there] can find its ugly and vile [ though its proper place] somewhere in the archives of manila rose.

     

    July 1st 2007

     

    Fast food is bad. Fast food is especially bad if you just finished watching the Hollywood flick " Fast Food Nation". I am special and horrid because I actually ate a Wendy's hamburger after watching Fast Food Nation, suddenly forgetting about the invisible spittle that might be in it.

    1.) In the next life, there will be no Wendy's Supervalue Salad, so I will have it as much as I can. I only eat the lettuce and the Jello parts anyway.

    2.) In the next life, I will not know the same things that I know in this life. Hence, I will play my music as much as I can, share my music as much as I can, and read all the books that I have not read which are shelved in my library, gathering mottle. And write as as much as I can.

    3.) In the next life, we will not know each other, because we already met in this one. Therefore, I will love you as much as I can while I can, whether you care for my love or not.

    4.) In the next life, I will be stupid. Ergo, I will be smart, now.

    5.) In the next life, I will ask my lover to make love to me, as much as he can, while he can. In this life, I can't ask. And in this life, I can have anyone I want, except the one I want, so there is no one to ask.

    I watched " The Weatherman". I agree with the character of Michael Caine.

    " In this shit life, there are some things we must chuck."

    But don't chuck it 'til you've tried it, yeah?

    ****

    When I write, I fill each page so that I can get all that I want from you and more. I can slip into your bath and know that you know, that I am there in front of you. I am as shy as I want to be amongst others, but with you, I can peel off the white bath towel from my skin on my own. I can touch your face on my own, I am not waiting for you to permit me to do so. I can be as near to you as I possibly can. I can be a part of you as essential as wished for by me. I can take all that I want and offer more than you want, and I know that you want more than what you are aware of. And so I fill each page with all that I can get from you, which I cannot have unless I write that what I can have is everything from you. Everything and anything I want.

    ****

    If I forget the number of years between us, the more years are added to how long it will take for you to know me more. Why can't I write the name of the man I love? I dream so very badly. In one of my dreams, I am sitting by a platform stage and I am trying to listen to your voice while you teach children about strings, and paper and drumbeats and more strings. It seems that I am even more asleep in this dream than on my bed. I can see myself straining to hear your voice, and I press my head against the space of wind before me. This space is a solid space. Even in something which the mind creates in order to discard what is useless, I am walled apart from you. I can see and listen, but only these two functions. If I write and say that you are my love, there are also only two things. I will be punished. You will punish me. I will be punished because it is not for me to act like the truly blessed, those who can write the name of who it is that they love, those who do so and and are not punished.

    You will punish me because you cannot understand why there is a need for me to say that you are my love, to say who you are without fearing the way in which you will choose to punish me.

    This is where my question came from. Why does heaven allow it, that I dream of you so vividly? Heaven should not allow it. If it happens again, then it can only be a sign that I am not going to be part of His kingdom. If no one is so small as to not be heard as one prays.

    I have been praying for an end to these dreams that have respiratory wills. What if there is a "someone so small"?

    What if I am someone-so-small?

    ~tacit warning

    CLEARED

    ~wishlist {deadma lang si Ma, 'di nanaman maka-sleep ang baby niya}

     
    ~Wishlist
     
    a. Sana may magregalo sa akin ng Ateneo Jacket, kasi alumni nga naman ako. Alumni sa Ateneo means all former students. I was going to buy one when I got my Alumni card, kaso 1700 pesos tapos ang panget ng tela. Tapos ang liit pa ng Ateneo na "logo" sa dakong kaliwa ng harapan nito. Sayang naman ang 1700 ko, pambayad din yun ng 3 araw na worth ng mga gamot ko.
     
    Eh sa U.E. -Manila , kasi mahal na mahal ako ng mga iyon, kahit yung mga janitor, concerned kay pretty and sweet Ms. Raymundo. " Ma'am, da laylayan of your palda is naka [ wats its in inglitch?]  basta..askew [ ako ang nagdagdag ng askew...akala nila ang sabi ko " ask you?" kala rin nila na joketime at nag-kokomedi nanaman ang batang 'ire..barok in inglitch ] "   { 'sus...at bakit kayo nakatingin sa aking legs, aber? kayo talaga. puwera usog. hahaha} ...lahat kami [ me and my "dudes", my dudes being Kuya Jan my driver and Amah Ailyn, my yaya, and my mother....kulang nalang inilibre ng school ng jacket. Maynila proper, ok? i will not explain kung papaano magiging 50 pesos ang magandang mga jacket na 'yun for my team..idadaan ko nalang ulit sa joke : malapit ang school sa 168 mall, diba? Ano ba ang uso dun?
     
    " Ikaw, ilan bili? 'pag kaw bili dami, baba presyo ako bigay. ilan bili? " 
     
    [ Just like in M'sia : " How many you buy? How much you want? We give you big discount" Sigh. I miss Bhukit Bintang na and Chinatown in KL na talaga]
     
    Kapatid ko lang ang maarte at ayaw niya ng jacket.
     
    Van: Ewwwwwww, U.E. Recto. Yuck.
     
    [Fran: Tse, yabang mo..sige na pagbiyan mo na si sister sa "kajologans" na 'ire, Sakay ka ng sakay ng M'sian airlines, PAL..kay Lucio Tan din yun mga yun, ah? So ano, Henry Sy ka, ganun? Kasi MAnagement Engineering ka at Economics Honors , ha? Aber, kailan ka bumili sa SM ng kahit ano? Ay, sus...Fine. Next time you leave the DVD player on, after watching a movie, or leave the DSL LAN modem on, hindi ko i-close for you. Paano ka nga pala naging maybahay? spoiled brat. tse. Sige na, pagbigyan mo na ako, sister. Sister's nagdadalaga again, eh [ actually, ngayon palang kasi walong taon ako nagpaka-losyang] school spirit eklat ang pang-smile sa akin...please?]
     
    Van: No. [ bunso siya eh and sinasamba siya ni Ate Fran niya eh...ayos lang sige...pag ako namatay pagsisisihan mo yang " No." mo. Ganun? idaan daw ba sa konsencia style? Minsan, masarap talagang maging Ate. Minsan lang, lalo na't kung si Van the Smurfette ang bunso mo]
     
    Kargahin ang sariling banko [ bangko? ewan, hindi ako Filipino major eh, sorry.] : Sa U.E. kasi, pinagtatakhan nilang lahat kung ano ang ginagawa ko dun? Teka, puro foreigner sa seventh floor natin, bakit kayo nagtataka? Batok, gusto niyo? di niyo ba alam kung magkano matriculasyon dito? Bakit nga ba tayo may elevator. Last summer, natutulog ang aking driver, si Kuya Jay [ sabongero, kaya i had to let him go] may janitor na ginawang U.P ba naman ang aming parking lot at nagpractice mag broom-broom ng Kawasaki niyang kinakalawang, ayun at bigla akong ginambala sa loob ng klase ni Dr. Agas. May nangyari daw sa auto ko, nundun daw sa office ang may sala.
     
    Fran: Anong kaguluhang ito? bakit ako ginagambala habang nagka-klase ako?
    Pinland boy: [ nanginging, natatakot, lelembot-lembot na ang mga tuhod, at umiiyak pa] [removed]Ma'am natamaan po ang kanang pinto ng auto niyo, [ malaking bangga po eh..
    Fran: Ngayon? anong iniiyak-iyak mo diyan? Natatakot ka sa akin, ganoon ba? Dun nga tayo sa labas nitong office mag-usap.
     
    [ Sa Labas ng office...]
     
    Fran: Anong nangyari?
    Pinland boy: ginawa ko po kasing practice area ang exclusive parking lot ng area na ito eh, sinusubukan ko lang mag broom-broom, Kawasaking kinakalawang na [ kaligayahan ng mga Pinland boys, the great Pinland boys dreams: magkaroon ng Kawasaki nilang sarili. Janitor sa umaga, biker boyz sa gabi ]
     
    Fran: [ Shucks, first and last time nakita ang pagka-slight senyorita ko sa susunod na eksenang ito] Anong akala mo sa unibersidad na ito? U.P? Kokote mo, nasaan?
    Pinland boy: [ walang masagot at kasalukuyang drinadramahan ang dalagang bad-trip na bad-trip sa harapan niya , " dear lord, please give me da graytest performans op my lyp, jos ko po, takot ako"...sumisinghot-singhot pa siya]
     
    Fran: Ano na ang gusto mong mangyari? May klase ako ngayon, bilis na..ANO?
    Pinland boy: Ma'am, wala po akong pambayad sa nagawa ko at hindi po sa akin yung Kawasaking kinakalawang. Duwag po yung may-ari ng Kawasaking kinakalawang, kaya, 'eto ako ang nagdra-drama sa harap niyo ngayon. [ Aside: help me lord..takot ako..nanlilisik po ang mata ng dalaga sa harap ko, ema ded men! ] Wala rin pong pambayad ang Pinland boy na iyun. Para niyo ng awa...
     
    Fran: Huh? Anong trabaho mo dito?
    Pinland boy: Janitor po.
    Fran: Anong tingin mo sa akin? Nangangain ng tao? Janitor ka nga, diba, so iisipin ko bang may pambayad ka? Mukha ba aking barakuda? Oo, namumula ako, pero kasi summer, hijo [ weh, feeling matanda] at inistorbo mo ako eh nag-aaral ang tao eh! Bilis, kanina ka pa diyan nag-iinarte, malapit na akong tumawa, eh isa lang naman ang gusto kong marinig galing sa iyo. Ano ba? Use your coconut. Bilis na, please, para mo ng awa...
     
    Pinland boy: [ hebigat, hindi ko 'to kaya. battle of the brainless, final exam, jos ko, gib me lyt...di ko alam kung ano 'yun, help me help me help me ]
     
    Deux et makina [ wrong spelling on purpose, komedi nga eh] Toink! inihulog ng Jos ang nawawala niyang Coconut. Saved by the Toink! Buzzer please....
     
    JANJAJARAN!!!!!!!!11
     
    Pinland boy: Pacencia na po, Ma'am. Hindi na po mauulit. Magtatanda po ako [ ibang kotse ang babanggain ko sa susunod, pero Never na talaga po yung sa inyo]
     
    Fran: Ayun, at nakuha mo rin sa wakas. Hay salamat. Sige. Makaka-alis ka na. Umalis ka na sa harapan ko, ngayon din.
     
    Noong hapon na iyon, naging Saint. Miss Raymundo ako sa mga Pinland boys and girls at sa mga Security boys and girls. Magmula noon, tuwing nakikita nila ako o nakakausap, ako ay may halo [ english word 'ire /halo/ ok?] . Isa akong Santo na maaaring sambahin [ weh, hulog ng langit ba...di nila alam...pakiramdam ko, inihulog ako ng langit on purpose...kick out ng langit, maging tao ka na muna na may balat sa puwet na matindi....hahaha]
     
     
    TRUE STORY ITO.
     
     
    P.S. Sa true story
     
    Bago namaalam si Dean Yanga sa aming paaralan, nasa parking area ako, at ihahatid ko ang aking mentor na in-atake ng arthritis at absent ang driver niyang may maliit na sungay ...sa bahay ng aking mentor, bumungad sa akin ang scene na ito. Ayun, at nagkumpulan ang mga Pinland biker boys, at si Manong mulagat ang mata [ never ko talaga maala-alala ang kanyang pangalan] ay nakapose nang ready to go broom broom on another kinakalawang na Kawasaki.
     
    Fran: Oist, mga boys...este mga MAnong. Tabi na muna diyan, at dalawa lang ang gulong niyan, apat ang sa akin.puwede ba, respetuhin ang Toyota. [ in a flash, tumabi silang lahat, at nag-reminisce about last summer's episode. touch naman ako at they remember dat 1. Star nga nila ako. Estrellita Linda ng UE-Manila. Tenk u tenk u tenk u, 2 all my fans , i lab u ol. ~ oist, kapal ng mukha mo, ha! madapa ka sana..Tse! nagsasabi lang ako ng totoo]
     
    Tanong nalang kayo dun, sa Recto Gate man, Sa Dalupan gate man at sa P.O Domingo. si Ma'am? yun batang yun? [ hindi ako bata, matatanda lang kayo, haha. korny nampucha, ayan, ako na bumatok sa sarili ko. puro ka kalokohan francesska] Dalagang Filipina yun, mahinhin at mala-bells ang tawa. [ for short, babaeng bakla] ..napakabait pa. marunong makitungo sa kapwa. Ahh-mehhn. AMen.
     
     
    2.) Sana hanapin ako noong nagpahiram sa akin ng kopya ng Satanic Verses ni Rushdie sa Blue eagle country ko noon. Wala lang. kaya nga tinawag na wishlist. Wish ko lang.
     
    3.) Sana isalin ni Ka Pete Lacaba sa Tagalog ang " Stranger in Paradise" , sana gawin niyang salinawit ito. special request daw ba. Nabobo-bobo ako eh, hindi ko masimulan at magawa, lumuluha na ako sa first line palang: Hold my hand, I'm a stranger in Paradise... [ kaso sa buhay kong ito, the line turns into / hold my hand, i'm a stranger to you Mr. Paradise...eklat eklat eklat...palabok extra..hanggang sa / then I shall no longer be, a stranger to you, my Paradise.
     
    4.) Please, sana i-untog ng someone ang ulo ko sa pader, nang magising na ako sa panaginip na ito. My heart is getting waeker by the minute. Not O.A. Kung alam niyo lang ang buong istorya ng 28 1/2 years of my life? iiyak kayo ng balde.
     
    Soon...dahil for one part of life lang ito ang Ibong Mandaragit horizon of expectation ko where reader/viewer response is concerned [ hay, henyo ka F. henyo. pasalamat ka sa Nanay mo, Sa Tatay mo Sa Lolo at lola mo, Kay The Lord mo at sa SPCP, UA&P, ATENEO DE MANILA, Q.C., Assumption college, AT U.E. MANILA, pati narin kay DOLPHY, PALITO, BAYANI CASIMIRO, PANCHITO, CHIQUITO, BALOT, BALUGA, CHAMPOY, GOIN' BANANAS, CONEY REYES ON CAMERA, YOUNG LOVE SWEET LOVE, URBANA, FELIZA ATBP, ANG MANOK NI SAN PEDRO, BUDDY AND SOL AT MATUTINA~ THANK YOU ALL!   
     
     
    i will scan all the love letters of Mr. Abugago to me and put them all here on display. PAra marami akong magiging kaholding-hands sa pag-luha.
     
    The Notebook, Love Story,Our LAdy of Arts and letters [ medyo lang] , at Onegin ang lab story namin ni Mr. Abugago, noh. di lang yung mga yun, as in, tinodo ng Langit ang dyok dyok dyok nila [ mapaglaro ang Langit, hindi si Tadhana] [removed]
    5.) Sana 'di ko kalimutan ito:
     
     
    Kung ikaw ay malungkot, tumawa ka [ two times]
    Kung ikaw ay malungkot, tumawa ka
     
    tumawa ng tumawa
    upang hindi ma-loka
     
    mabuti-buti na yan [dot, dot, dot at dat, dat, dat]
    kesyo
    masentiensyahan ni Doktora !
     
    [babala: akin ito. kalokohan ni ms.francess raymundo..baka pati ba naman ito, baka i-plagiarize pa ni Nino]
     
     
     
     
    tumba na ako... to be continued...
     

    ~hello, signs....

     

     


     

     



    Pic008

    Picture(259)

    Picture(268)



    ~0~

    Dear Lord,

    Maliit lang naman ang balat ko sa puwet, eh. totoo. Alam niyo naman iyon eh. Nag-request naman ako na awat na muna, diba? Ceasefire? Please? Pakinggan niyo naman ang daing ko.

    Francess

     

    Dear Francess,

    Alam mo naman din, diba yung kasabihan sa inyo, diyan, diba? Salawikain/ Sawikain [ old na si God at may pagkabingi at bulag pa, look at the dictionary for kung alin sa dalawa]: "WALANG MALAKI NA NAKAPUPUWING." Amen. Kaya dalhin mo yang balat sa puwet mo, dahil yan ang sa iyo galing sa Akin na nagmamahal sa iyo. Take care.

    Love, God the Father, Son, Holy Spirit and our bespren D'Devil.

    P.S. Para lang malaman mo, hija, dahil kawawaka naman, yung Gaurdian Angel mo kasi...umiibig sa isang Demonyo. Hindi namin sila mapag-hiwalay eh. Kaunting tiis pa, ok? Actually, Sangkatutak pa na tiis pa, huh? May typographical error kasi si The Lord Mo, eh. Love, section 10 Article 4: What God has put together, no man must and can assunder. Ikaw yung man, dun Francess. NAtechnical ni God ang sarili niya eh, kaya hindi namin sila mapaghiwalay. Pacencia ka na hija. Toxic kami lagi dito sa langit at hindi ka pa namin maasikaso. Peace be with you, dear Francess.

     

    ~0~

     

    WAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAaah. naknam....Magpaka-Muslim kaya ako na? PAsok nalang kaya ako sa daigdig ng Islam? Pasok na kaya ako sa kaharian ni Allah o ni Buddha? WAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAah!!!!!!!!!!! Hindi puwede. Talo nanaman ako. Sina Lolo Noy ko nasa Catholic Heaven! Waaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaah. Paano na kaya ako?

     

    ~0~

    Dear Francess,

    I will regenerate after 7 years, just like your kind [ human beings]. I won't sleep as much as I do now. Steady ka lang. I'll remember you after 7 years, and I promise to be good and kind. Meaning, you'll have enough money then, to go to Dra. Belo and have your balat sa puwet erased via laser. [ sheepish grin from god the handsome Aryan as Jesus Christ].

    So, cutie pie..steady lang, ok? Kaya mo yan, i hope. di ako sigurado, let me check my books first. punta na muna ako kay San Pedro. babayoo....

     

    Lab, God.